ایلام- ساتراپ مهر

نوشته شده توسط غلامی در سه شنبه یکم مرداد 1387 ساعت 13:19 موضوع عکس جاذبه های گردشگری | لینک ثابت

ئمروو ده رووژه تاسه ي توم كه رده ن
بيـزار بـوم ژه گيـان رازييم و مه رده ن
ئه ر تاسه ت نه كه م  تاسه ي دلم بووگ
ئـه ر ويـرت نـه كـه م تـوكـاولـم بــووگ

برگردان به فارسي:
چند روزي است كه دور از تو و به ياد توام، در اين روزها از جان خويش بيزارم و ميل به مردن دارم.
دلم همواره بياد توست، اگر تورا به فراموشي بسپارم كور و نابينا گردم.

ئمشـه و ديمـه خـاو قولـه ي ره  يينـم
قه يه م ره نجان كرد هاته و سه ريـنم
هــاتـه  و  ســه  رينــم   وه ده  وايـگــه
يه ي جامي شه روه ت وه شه فاي گه وه
ده س داوه زولفان سياي عه مبه ر بوو    
هـه ر چيـگ مال ديرم نـه  زر بالاي بوو
نه زر بالات بود ده رده گه ت وه خوه م
قيـافـه ي عه  زيز  هـه والپرسـه گـه م

برگردان به فارسي:
امشب به خواب ديدم كه قبله و دلبر زيباي من خرامان خرامان به بالينم آمد.
بر بالينم نشست و با خود شربت و دوا و شفا به همراه داشت.
 دست بر گيسوان خوشبوي خويش كشيد. اي كه هرچه مال و دارايي دارم فداي قامت رعنايت باد.
اي خوش سيماي من! خويش  و همه دارايي هايم، به فدايت باد اي كه همواره احوال مرا مي پرسي.

« سحـــرم دولـت بيــدار به بـاليــن آمـد
گفـت برخيز كه آن خسرو  شيرين  آمـد
قدحي دركش و سر خويش به تماشا بخرام
تــا  ببينـي  كـه  نگارت بـه  چـه  آييـن  آمـد
شــادي يـار پـر چـهــره بـده بــاده  نـاب
كــه مـي لعـل دواي دل غمـگيــن آمــد »
«حافظ »

هوره :
هوره ساده ترين، ابتدايي ترين و اصيل ترين گونه موسيقي است كه اكنون به تكثر و هزارگونه گي زباني و كيفي در آمده است.
ما ايرانيان بخصوص مردمان كردزبان غرب كشور اين گونه ابتدايي  و اصيل آواز را هوره مي ناميم، كلمه هوره و نامگذاري آن قدمتي حدوداً 7000 ساله دارد و به دوران پيامبري حضرت زردتشت مي رسد در ”گات هاي يسنا“ كه بخش مهمي از اوستا كتاب مقدس زرتشتيان مي باشد بصورت منظوم نگاشته شده و لذا در آن زمان، مردم براي خواندن آن و نيايش اهورا مزدا آوازي را سر داده كه آنرا هوره ناميده اند، هوره نداي حق طلبي بوده و كرداري نيك، پنداري نيك و گفتاري نيك را آواز كرده است.

منبع:وبلاگ ایلام سرزمین کوهستان

ادامه مطلب

نوشته شده توسط غلامی در شنبه پانزدهم تیر 1387 ساعت 11:22 موضوع مردم شناسی | لینک ثابت

دره شهر، دِر یا داراشهر و سیمره بفاصله 125 کیلومتری ایلام قراردارد. این شهر بجای مانده ازتمدن دوران ساسانی که آثار میادین  و خیابان کشی و بازارهای داد و ستد در آن در محوطه ای ۷۰ هکتاری درکنار شهر فعلی دره شهر مشهود است . بناهای این شهر مربوط به دوران ساسانی می باشد که با مصالح قلوه سنگ و ملاط گچ ( سنگ و ساروج ) ساخته شده . تعداد زیادی از طاق های قوسی شکل که محل زیست انسانها در آن دوران بوده همچنان پا برجا باقی مانده .

در بلندی نزدیک به رودخانه این شهر تاریخی آثار یک قلعه بزرگ و درمقابل آن در مسیر جاده آبدانان بر روی یک بندی مهدی آباد کنونی آتشکده چهارتاقی مربوط به دوران یاد شده قراردارد .

خاک دره شهرحاصلخیز بوده وبه همین خاطراز روزگاران گذشته این شهرستان مظهر تمدن و ترقی قرار داشته و امید میرود با توجه و دقت هرچه بیشتر مسئولین درجهت حفظ احیای میراث فرهنگی این شهرستان درآینده نزدیک بعنوان یک قطب توریستی مناسب از جهت تاریخی مورد  بازدید اکثر هموطنان قرارگیرد. لذا مورخین و تاریخ نگاران درگذشته و حال هرکجا که نام ایلام برده میشود از سیمره ( دره شهر ) و شیروان بعنوان  دو شهر باستانی نام می برند.

درکتاب زمین لرزه های ایران از زمین لرزه ای نام برده شده که درسال 258هجری سیمره را مدفون کرده. درکتاب نگاهی به ایلام تلفات زمین لرزه درآن سال را 20000 نفر تخمین زده اند.

نوشته شده توسط غلامی در شنبه چهارم خرداد 1387 ساعت 10:11 موضوع میراث فرهنگی | لینک ثابت

گليم نقش برجسته اي که امروزه به دست تواناي بافندگان ايلامي بافته مي شود در نوع خود بينظير و بي همتاست .در اين نوع گليم ، بافت گليم (صوفي بافي) و نقوش آن گره کامل قالي است که طبيعتا بعد از بافت ، نقوش آن برجسته تر از زمينه است. 

زندگي عشيره اي و سنتي و پرورش دام براي تامين معيشت زندگي مردم منطقه ايلام از قديم الايام تاکنون موجبات استفاده از پشم و رشد و رونق صنايع دستي مرتبط با آن ، بخصوص گليم ساده را فراهم آورده است.  آنان پشم مصرفي را از راههاي موجود تامين و در کارگاه هاي رنگرزي کوچکي رنگ کرده و در توليد مورد استفاده قرار داده اند. در ميان عشاير ايلامي ، بافت گليم ساده رواج داشت ؛ اما گليم برجسته بافته نمي شد. حين بافت گليم ساده يکي از بافندگان زن ساکن روستاي زنجيره از توابع شهرستان شيروان چرداول در قسمتي از گليم بافت خود موفق به اجراي نقش برجسته با استفاده از گره قالي شد. پس از ارسال اين گليم به سازمان صنايع دستي ، بافت آن مورد توجه و استقبال قرار گرفت از آن پس بافت گليم برجسته در ميان عشاير تشويق شده و توسعه يافته.از 15سال پيش تاکنون بافت گليم برجسته از نظر کمي و کيفي رشد قابل توجهي داشته است

ادامه مطلب

نوشته شده توسط غلامی در پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387 ساعت 10:24 موضوع صنایع دستی | لینک ثابت

دل زاگرس، آغازين سرزميني است كه نام و اعتبار خود را از كهن ترين تمدن هاي ايران زمين برگرفته است. «ايلام» خاستگاه مردماني است كه ورق ورق تاريخ ديرپاي ايران را تجربه كرده اند. اعتبار ديرينه اين خاك و بوم در كنار طبيعت بكر و زيباي آن ، ايلام را به دردانه زاگرس بزرگ تبديل كرده است.دردانه اي كه سال به سال پذيراي ميهماناني است كه پاي در ديار آن مي نهند و آن هنگام است تا با آمدن بهاري ديگر، دفتر فعاليتهاي ستاد تسهيلات نوروزي سازمان ميراث فرهنگي ،صنايع دستي و گردشگري استان ايلام ورق بخورد .

مسئول كميته روابط عمومي و اطلاع رساني گفت:" مركز ستاد تسهيلات نوروزي استان در شهر ايلام و در قلعه والي واقع گرديده است . شماره تلفن هاي 08413340685 جهت رسيدگي به شكايات ، 08413335440 جهت راهنماي گردشگران و 08413341840جهت راهنماي اسكان گردشگران و 08413341310 جهت پاسخگويي به ديگر نيازها اعلام مي گردد.
همچنين شماره تلفن 08413341311 جهت دريافت گزارشات مردمي در خصوص جرائم ميراث فرهنگي آمادگي كامل دارد.

سايت اطلاع رساني سازمان ميراث فرهنگي

 و همچنين وبلاگ هاي حوزه روابط عمومي جهت آشنايي بيشتر هموطنان

شامل

 ايلام،سرزمين ناشناخته ها

سرزمين كوهستان

ايلام،ساتراپ مهر

اعلام مي گردد.همچنين كليه ادارات و پايگاههاي مراكز شهرستانها در ايام نوروز نيز آمادگي پاسخگويي و راهنماي گردشگران را دارد.

نوشته شده توسط غلامی در سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386 ساعت 12:19 موضوع گردشگری | لینک ثابت

داخل تنگه شيخ مكان در 8 كيلومتري شرق دره شهر و در سمت غربي تنگه ،آثاري از يك دژ جالب توجه به سبك معماري ساساني به چشم مي خورد . به لحاظ مصالح و سبك معماري ، اين دژ مستحكم از طرف غرب به كوه تكيه زده و ديوار شرقي آن با سنگ و گچ تا بالاتر از بام قلعه ساخته شده است . ديوار دژ داراي چند كنگره و تيركش و دريچة ديده باني است . ارتفاع ديوار دژ بر بلندترين نقطه 5/14 متر است . دژ چهار طاق و يك ورودي در ضلع شمالي دارد . از پشت دژ 17 پله ديده مي شود كه به انتهاي جنوبي ديوار شرقي و ديده باني مي رسند .

دريچه ديده باني آن دايره اي شكل و از آن جا معبر و تنگه به خوبي در مقابل چشمانشان قرار دارد . مصالح اصلي دژ ، قلوه سنگ و گچ و پهناي ديوار آن 35/1 سانتي متر است .

نوشته شده توسط غلامی در پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386 ساعت 10:54 موضوع میراث فرهنگی | لینک ثابت

نوشته شده توسط غلامی در سه شنبه نهم بهمن 1386 ساعت 13:26 موضوع درباره مهران | لینک ثابت

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمودند: لا تَقُولَنَّ فى أخيكَ الْمُؤمِنِ إذا تَوارى عَنْكَ إلاّ مِثْلَ ماتُحِبُّ أنْ يَقُولَ فيكَ إذا تَوارَيْتَ عَنْهُ. سخنى (كه ناراحت كننده باشد) پشت سر دوست و برادر خود مگو، مگر آن كه دوست داشته باشى كه همان سخن پشت سر خودت گفته شود. بحارالأنوار: ج 75، ص 127، ح 10

نوشته شده توسط غلامی در دوشنبه بیست و چهارم دی 1386 ساعت 8:11 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط غلامی در سه شنبه هجدهم دی 1386 ساعت 10:34 موضوع عکس جاذبه های گردشگری | لینک ثابت

شهر تاریخی سیروان(شیروان)در حوزه شمالی استان ایلام و شمال شرقی شهر ایلام در دامنه های اطراف و لایه های زیرین سراب کلان واقع  در شهرستان شیروان چرداول به صورت نیمه مدفون با بقایای آثار معماری ارزشمند قرار دارد .این شهر از جمله مراکز زیست محیطی باستانی است  که در دوره های میانکوهی زاگرس واقع شده است.
وجود آب فراوان و چشمه های جوشان  و رودخانه خروشان در این شهر یاد آور  همزادی توأم آب و آبادی در ایران  و تلفیق معماری خاص  و با شکوه با آب-مظهر پاکی و زایش و زندگی –است آنگونه که در فیروز آباد فارس و طاق بستان کرمانشاه  و تخت سلیمان در آذربایجان غربی نیز دیده می شود  سنت استفاده از  سنگ و ملات، ساروج و گچ طبیعی یاد آور شیوه های معماری قلعه دختر فارس و شهر تاریخی سیمره در دره شهر است.این امر به قول دمرگان باستان شناس فرانسوی مبنایی بر ساسانی بودن این شهر است.سنتی که تا سده های سوم و چهارم قرون اولیه اسلامی در دره های میانکوهی زاگرس حفظ شده است.
این شهر در دوران شکوه و عظمت خود مرکز ایالت ماسبذان از شهرهای مهم و آباد ایران در دوره ساسانی بوده و وجود پلهای و راه ها و محوطه ها و قلاع و سکونت گاههای باستانی در این محوطه گویای اهمیت این شهر است .مهمترین قلعه آثار این مجموعه سنگی مشرف بر شیروان مله گه ون است.

سیروان از دیدگاه سیاحان جغرافی نویسان اسلامی و باستانشناسان

ادامه مطلب

نوشته شده توسط غلامی در شنبه هفدهم آذر 1386 ساعت 14:12 موضوع میراث فرهنگی | لینک ثابت

موسيقي كردي از ديرباز داراي ويژگي، غنا، ريشه و اصالت بوده است و به صورت سينه به سينه نقل شده است.

علاوه بر شناخت انواع ريتمهاي موسيقي و ملوديهاي كردي شناخت انواع رقص- هاي كردي كه با موسيقي كردي همگام هستند به دور از لطف نيست و نیز رقص کردی که نمادی از اتحاد و حمله به دشمن میباشد .

رقصهاي محلي كردي عشيره‌اي ، مي‌توان از ريشه‌دارترين و كهن‌ترين رقصها دانست، "هل پرين" يا رقص كردي در گذشته تنها با هدف آماده‌سازي و تقويت نيروي جسماني و روحي مردم مناطق كردنشين انجام مي‌شد.

مردمان اين مناطق در گذشته‌هاي نه چندان دور همواره شاهد جنگهاي قبيله‌اي بودند و همين امر حفظ و آمادگي هميشگي را طلب مي‌كرد لذا مردمان اين مناطق در وقفه‌هاي بين جنگها و به مناسبتهاي مختلف دست در دست يكديگر آمادگي رزمي و شور و همبستگي پولادين خويش را به رخ دشمنان مي‌كشيدند.

رقص كردي را يك رقص رزمي مي‌دانند كه داراي صلابت و متانتي خاص بوده و يادآور يكپارچگي اين مردمان غيور در تمامي ادوار مي‌باشد.

امروزه مجموع اين رقصها را "چوپي" مي‌گويند كه معمولا به صورت دسته‌جمعي اجرا مي‌شوند.

/

ادامه مطلب

نوشته شده توسط غلامی در پنجشنبه هفدهم آبان 1386 ساعت 8:5 موضوع مردم شناسی | لینک ثابت

دو روز مداوم اخبار ورزشی را پی گیری میکردم  مسابقات کاراته قهرمانی امید ها و جوانان جهان در تر کیه بود ، منتظر خبر خوب از این مسابقات بودم چون دوست خوب و عزیزم ذبیح الله پور شیب شرکت کرده بود    ، وقتی که خبر قهرمانی و دریافت مدال طلای جهان توسط ذبیح  را شنیدم خیلی خوشحال و احساس غرور کردم چون پرچم اران توسط یک جوان از استان ایلام برافراشته شده

دو روز بعد باهش تماس گرفتم برای تبریک گفت که دارم میام ایلام و میام میبینمت ،  می خوام با ذبیح بیشتر آشنا تون کنم

نام : ذبیح اله                                         نام خانوادگی : پور شیب

تاریخ تولد :27/4/1367                         محل تولد : شهرستان شیروان چرداول .استان ایلام

رشته ورزشی : کاراته  سبک وادوریو

مدالهای جهانی:  یک مدال طلا ویک نقره امیدهای  جهان

مدال برنز جوانان جهان  و بیش از 10 مقا م از مسابقا بین المللی در کارنامه این جوان رشید دیده میشود

 ذبیح اکنون دانشجوی ترم سه در رشته نقشه کشی صنعتی دانشگاه آزاد واحد شهر ری مشغول به تحصیل می باشد .

ازش پرسیدم هدفت چیه ،تا قهرمانی بزرگسالان جهان و تکرار آن 

 ازش پرسیدم آرزوت چیه . گفت سربلندی مردم  ایلام و ایران  

نوشته شده توسط غلامی در سه شنبه هشتم آبان 1386 ساعت 9:27 موضوع ورزشی | لینک ثابت

شاکه ی بولی که اسم اصلی او گویا شاکرم و اصالتا از مردم دهستان بولی(روستای پاقلعه) بخش ارکوازی ایلام بوده است به همراهی خان منصور ایوانی( از خوانین ایوان در عهد والیان) از شاعران قدیمی دیار سرفرازمان ایلام هستند که در سالهای ۱۱۰۵-۱۱۹۵ می زیسته اند و علی رغم اطلاعات اندکی که از  زندگی ایشان در دست است و متأسفانه با شاعران دیگری از کرمانشاه وکُردستان یکی پنداشته شده اند*٬ از شاعران برجسته ی شعر کُردی گویش جنوبی به شمار می آیندکه زندگی و اشعار آنها پس از چند سده ورد زبان کُردزبانان وبه ویژه کُردان ایلام بوده است.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط غلامی در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 ساعت 13:57 موضوع شعر | لینک ثابت

نوشته شده توسط غلامی در یکشنبه بیست و دوم مهر 1386 ساعت 10:24 موضوع عکس جاذبه های گردشگری | لینک ثابت

پل گاومیشان یکی از آثار دوره ساسانی است که بر روی رودخانه خروشان سیمره در شهرستان دره شهر قرار دارد ودر سال ۱۳۷۷در فهرست آثار ملی به شماره۲۲۲۲ به ثبت رسیده. با توجه به موقعیت استراتژیک منطقه پل در دوره های بعدی نیز مورد استفاده قرار گرفته و مورد مرمت و بازسازی واقع شده است. دهنه این پل با بیش از ۵۰ متر عرض بزرگترین دهنه پل کشور است. طبیعت زیبا و چشم انداز رویایی اطراف این پل باعث جذب گردشگران داخلی و خارجی شده است

منبع : وبلاگ ایلام باستان

نوشته شده توسط غلامی در پنجشنبه دوازدهم مهر 1386 ساعت 9:43 موضوع میراث فرهنگی | لینک ثابت

دوران ماد و هخامنشي:
در اين دوران ايلام جزئي از تمدنهاي ماد و هخامنشي بوده كه به دليل نزديكي با پايتخت هاي باستاني شوش و هگمتانه (همدان) و بيستون از اهميت زيادي برخوردار بوده است.در اين دوران اگر چه تمدن ايلام افول نموده ولي نگاشتن با خط ايلامي توسط پادشاهان هخامنشي بيانگر اهميت ويژه اين منطقه به عنوان يك منطقه شاخص بوده به نحوي كه اغلب كتيبه ها ابتدا با خط ايلامي و سپس بعدها به پارسي باستان ترجمه و نگاشته شده اند. ايلام عليرغم اينكه جزئي از اين امپراطوري ها بوده ولي همواره استقلال خود را به صورت نسبي حفظ نموده است.
داريوش چند بار ذكر كرده كه بارها قيام ايلاميان ر اسركوب كرده است

دوران سلوكي-پارت:
در اين دوران برابر متون باستاني ايلام همانند ساير نقاط ايران جزئي از منطقه تحت قلمرو سلوكيان بوده كه پس از انقراض آنان و آغاز دوران پارتي (اشكاني) اين منطقه جزئي از قلمرو اشكانيان شد. نتايج مطالعات انجام شده در تپه فرخ آباد دهلران كه توسط هيئت هاي مختلف ايراني و بين المللي مورد مطالعه قرار گرفته حاكي است كه در آن هنگام تپه مزبور جزء ايالت " اليم "  يا ايلام نو بوده است.
ساير آثار اين دوران به صورت استقرارهاي موقت وكوچ نشيني بوده كه بيشتر در حاشيه رودخانه ها و دشت ها شكل گرفته است.

دوران ساساني:
به علت اينكه در اين دوران استان ايلام فيمابين تيسفون (بغداد) به عنوان پايتخت ساسانيان و دولت شهرهاي شوش و بيستون و فارس قرار گرفته از اهميتي ويژه برخودار بوده و به همين دليل عمليات عمراني زيادي از سوي دولت مركزي در اين استان انجام پذيرفته كه شامل سه دسته:بناهاي بين راهي و راههاي و پلهاي باستاني-شهري و شاخص هاي شهري-قلاع و دژهاي باستاني هستند كه معروفترين آثار حفاظت شده آنها عبارتند از:پل گاوميشان،چم نمشت،كور و دوت،كوشك قينفر،قلعه شياخ،قلعه سام، شهرهاي تاريخي سيروان،سيمره دربندو قلاع پشت قلعه،قلعه هزار دره وآتشكده هاي موشكان و سياهگل و چهار طاقي دره شهر- وطاق شيرين و فرهاد.
در اين دوران استان ايلام به دو ايالت مهرجانكدك در بخش شرقي و به مركزيت شهر سيمره (دره شهر كنوني) و ايا لت ماسبذان به مركزيت سيروان (محل روستاي سرابكلان فعلي) كه گفته مي شود قصر انوشيروان نيز در آن قرار داشته تقسيم مي شده است اين شهرها از شهرهاي مهم و پرجمعيت و آباد آن زمان بوده كه جمعيت زيادي را در خود سكني داده اند و در اثر وقوع زلزله اي مهيب از بين رفته اند..
آثار تنگه بهرام چوبينه كه در دره شهر قرار دارد متعلق به بهرام چوبينه سردار ساساني است. به علت كودتاي وي بر عليه خسروپرويز اين پادشاه به روم گريخته و پس از ازدواج با دختر امپراطور روم و گرد آوري سپاه به ايران حمله نموده و مجدداً پادشاهي ايران را در دست مي گيرد.

منبع : میراث فرهنگی ایلام

نوشته شده توسط غلامی در سه شنبه دهم مهر 1386 ساعت 11:16 موضوع میراث فرهنگی | لینک ثابت

نوشته شده توسط غلامی در دوشنبه نهم مهر 1386 ساعت 11:38 موضوع عکس جاذبه های گردشگری | لینک ثابت

ادامه مطلب

نوشته شده توسط غلامی در یکشنبه هشتم مهر 1386 ساعت 9:47 موضوع شعر | لینک ثابت

نوشته شده توسط غلامی در یکشنبه هشتم مهر 1386 ساعت 9:17 موضوع عکس جاذبه های گردشگری | لینک ثابت

نقش برجسته و کتيبه ی گل گل يادگاری از حمله و تصرف اين منطقه توسط سلسله ی آشوری در هزاره های قبل از ميلاد است که در ضلع شمالی روستای گل گل بخش ملکشاهی و بر نمای شرقی صخره  و به ارتفاع حدود 3 متر از زمين قرار دارد .
شکل عمومی کتيبه يک مستطيل به ارتفاع 135 سانتی متر و عرض 90 سانتی متر است که در وسط آن نقش نيم رخ و تمام قد پادشاه آشوری بصورت برجسته قرار دارد که کلاهی مخروطی و ردايی بلند تا روی پاها بر تن داشته و شمشيری حمايل نماد قدرتی به دست دارد که به علت تخريب شکل آن به درستی معلوم نيست . نزديک پيشانی نيز تصويری تخريب شده قرار دارد که به همراه نماد ديگری در پشت سر پادشاه هلال ماه (؟) احتمالاً نمادهای خدايان و الهه های آسمانی باشند که به حمايت از پادشاه آشوری برخاسته و به او کمک نموده اند تا در جنگ پيروز شود .
متن کتيبه ابتدا به عمق متوسط 5/2 سانتی متر تراش خورده و طی آن نقش برجسته ی پادشاه را فراهم ساخته اند و سپس به نقر خطوط ميخی آشوری در سطرهای افقی بر تمام سطح کتيبه و نقش برجسته پرداخته اند و هر سطر را با خطی کنده و افقی از سطر بعدی مجزا نموده اند . اينکه اين کتيبه مربوط به کدام پادشاه آشوری است به درستی معلوم نيست و عده ای آن را متعلق به آشور بانی پال که سرزمين ايلام قديم را متصرف و در نهايت موجب انقراض آنها گرديد دانسته و عده ای آن را مربوط به سارگن دوم پادشاه آشوری می دانند که وی نيز نواحی شمال غرب و قسمتهايی از غرب ايران تا درياچه اروميه را به تصرف درآورد .
آنچه از متن سنگ نوشته مستفاد می گردد اين است که آشوريها همواره چشم طمع به نواحی شرقی حکومت خود يعنی سرزمين ايلاميها داشته و هر زمان که زمينه فراهم می شد حمله را آغاز می نمودند و اين روند به صورت فرهنگ ستيزه گری به فرزندان شاهان منتقل می شد و چهره ی پادشاه آشوری که رو به سرزمين ايلام حکاکی و نقر شده خوی جنگجويی و طمع هميشگی آنان به اين ديار را به نمايش می گذارد .

متن کتيبه آشوری گل گل

ادامه مطلب

نوشته شده توسط غلامی در چهارشنبه چهارم مهر 1386 ساعت 9:53 موضوع میراث فرهنگی | لینک ثابت

گورستان هلوج در استان ايلام، شهرستان ايوان و در سمت راست ورودی بخش زرنه قرار دارد. اين گورستان در فاصله 200 متری شمال شرقی تپه تاريخی قلا زرنه واقع شده است. نوع بافت خاک زمينهای اطراف، رسی آبرفتی و زراعی است.

مساحت محوطه محدوده ای به ابعاد 155×230 متر يعنی حدود 5/3 هکتار  است و ارتفاع آن نيز 150 سانتی متر مي باشد.

            مواد فرهنگی از قبيل سفال درسطح محوطه به وفور ديده مي شود. سفالهای اين گورستان چرخ ساز با پخت كافي بوده و دارای تکنيک خوب ساخت می باشد. خميره سفالها بيستر نخودي و نيز قرمز كه روی برخی از قطعات سفال، پوشش گلی قرمز پوشانده است.

            با بررسي سفالهای موجود در سطح گورستان، اين منطقه مربوط به اوايل دوره تاريخی بوده كه با دوره سكونت بر روي تپه زرنه هم دوره مي باشد. با توجه به بررسي مواد فرهنگي به دست آمده می توان اين دوره تاريخي را با لايه پنجم شوش مقايسه نمود.

طبق روايات اهالي منطقه، وجه تسميه هلوج بدان دليل است که در گذشته عده ای از اقوام يهود در اين منطقه زندگی می کرده اند که بزرگ آنها فردی به نام هلوج يا هلوچ بوده که پس از وفات در محل گورستان فعلی دفن شده است.

            در كتاب گذر از ذهاب تا خوزستان اثر راولينسون از اين اثر به صورت مشترك با تپه زرنه مطالبي چند نوشته شده است. نويسنده كتاب اين منطقه را مركز شهر يهودي‌نشين اريوحان عنوان نموده است.

منبع : میراث فرهنگی ایلام

نوشته شده توسط غلامی در چهارشنبه چهارم مهر 1386 ساعت 9:37 موضوع | لینک ثابت

اي ستاده اي

 بي باران و بوسه

بي تپش گنجشكي در سينه

 بي صدا و خاموش

دوستت دارم و يكريز مي بارم

 بر شوره زار چترها و كلاها

بر عطر ها و پلاكها

بر ترانه هاي باقيمانده در طعم خاك

 بي پرنده ترين درختم

 بي ستاره ترين آسمان

 دوستت دارم و مي بارم

 بر لبان تو كه آشيانة بوسه بود و لبخند

 با ياقوت گوشواره هايت

از آن عقيق گمشده بگو

در بركه هاي كوچك زمين به جستجوي تو ام

آه پرنده پوش رنگين كمان من ، گل گيسويت ماه نقره اي ، رد ابرويت عصارة شب ، به من

نگاه كن با چشمي كه كمين گاه آهوان است .  

دوس دارم پرنده ای تو سرزمین تو باشم

رودرختی کهنه امّا رو زمین تو باشم

وقتی ماهُ می بینم عابر نقره پوش دشت

وقتی آفتاب می زنه سایه نشین تو باشم

تو با گنبدای  نیلو فری آواز بخونی

منم از کبو ترای کمترین تو باشم

دم سقا خونه ها شمعای نذری بیارم

پای آتشکده ها چله نشین تو باشم

زیر آسمون درخت سبز باغ من باشی

منم از شکوفه های نازنین تو باشم

تا شفا بگیرن از ضریح نورانی تو

روی انگشتریا نقش نگین تو با شم

منُ بسپر به شهیدای خودت که دوس دارم

اگه دنیا بذاره کشته ی دین تو با شم

مرز آسمونی من وطن پرنده ها

دوس دارم پرنده ای تو سرزمین تو باشم

نوشته شده توسط غلامی در دوشنبه دوم مهر 1386 ساعت 10:10 موضوع شعر | لینک ثابت

گویش کردی ایلام یکی از گویش های زبان کردی است و به عنوان گونه ای از گویش  کردی جنوبی در کنار گونه های کلهری،سنجابی و لکی قرار دارد.این گویش را«فیلی» نیز می نامند و گویشوران آن عمدتاً در استان ایلام و نیز منطاق کردنشین جنوب شرقی عراق ساکن هستند.

دستگاه واجی گویش کردی ایلام متشکل از 35 واج همخوان و 8 واج نیز واکه هستند

زبان کردی و گویش های آن:

زبان کردی یکی از زبانهای هند و ایرانی است که زبان شناسان آن را در زمره زبانهای ایرانی شمال غربی قرار داده اند.آن چه که امروزه کردی نامیده می شود در واقع گویش های مختلفی است که گاه اختلاف آنها چنان زیاد است که گویشوران سخن همدیگر  را در نمی یابند،اما اگر دقیق مورد مطالعه قرار گیرند مشخص می شود که همگی دارای اشتراکات فراوان هستند.شاید بتوان گفت که دلیل اختلاف زیاد گویش های کردی،زیستن در مناطق مختلف جغرافیایی و همسایگی با اقوام مختلف باشد که در شکل گیری این گویش های متنوع بی تاثیر نبوده است.

وجود گویش های مختلف زبان کردی از یک سو و پراکندگی گویوشران آن در کشورهای مختلف از سوی دیگر باعث شده است تا تقسیم بندی های مختلفی درباره آنها ارائه شود.

ظاهر سارایی گویش های کردی را بر حسب موقعیت جغرافیایی به شرح زیر تقسیم کرده است:

1-کردی شمال غربی:که شامل گویش کرمانجی و فروع آن است.این گویش در مناطق کرد نشین ترکیه،سوریه،بخش های از کردستان عراق،آذربایجان ایران و شمال خراسان،مناطقی از جمهوری های شمالی مانند ارمنستان،آذربایجان،گرجستان و ترکمنستان رایج است.

2- کردی شمالی:که شامل گویش سورانی و شعبات آن است و در کردستان عراق و ایران و بخش هایی از استان کرمانشاه و آذربایجان غربی بدان تکلم می شود.

3-کردی مرکزی:که شامل گویش هورامی است و گویشورانش در اورامانات ایران و عراق پراکنده اند.

4-کردی جنوبی:که شامل کلهری،ایلامی و لکی است.

گونه های کردی جنوبی

کردی جنوبی به گونه های زیر تقسیم می شود:

1-کردی کلهری:که در کرمانشاه و مناطق از استان ایلام،از جمله شهرستانهای ایوان و شیروان چرداول و بخش چوار رایج است و با گویش کردی ایلامی اندکی تفاوت دارد.

2-کردی ایلامی:گویش عمده مردم استان ایلام از جمله طوایف عمده و قدیمی آن است که با اندک اختلافاتی در شهرهای ایلام،مهران،سرابله،بدره،بخش های عمده ای از نواحی جنوبی استان مانند دهلران،دره شهر،آبدانان و مناطقی از کشور عراق نظیر مندلی و خانقین بدان تکلم می شود.

3-لکی:این گویش در سطح نسبتاً گسترده ای در استان های لرستان،کرمانشاه،همدان و بخشهای از ایلام گویوشران بسیاری دارد.این گویش اغلب به اشتباه لری یا شعبه ای از آن  قلمداد شده است.

نظام آوایی،واژگان و نحو و نیز سنتهای فرهنگی و بسیاری از ويژگی های دیگر نشان می دهد که لکی گویشی اصیل و برجسته از کردی است.

جستاری در باب کردی ایلامی

کردی ایلامی که گاه آن را «فیلی» نیز نامیده اند،در بیشتر مناطق استان ایلام رایج است.واژه فیلی در بین مردم ایلام معروفیت بسیار ندارد.این را کردهای ساکن عراق به مناسبت سلطه والیان لرستان موسوم به فیلی بر ایلام،رواج داده اند و آن از مقوله مجاز خاص و عام است(سارایی)

گویش فیلی دارای لهجه های گوناگونی است که مهمترین آنها عبارتند از :

1-ملکشاهی:در شهرستان های ایلام و مهران

2-خزلی:در بخش های از شهرستان شیروان چرداول

3-آبدانانی:در شهرستان های آبدانان،دهلران و دره شهر

4-ایلامی:در شهرستانهای ایلام،مهران،شیروان چرداول

5-بدره ای:در بخش بدره از شهرستان دره شهر

منبع:بنیاد ایرانشناسی شعبه ایلام

نوشته شده توسط غلامی در چهارشنبه بیست و هشتم شهریور 1386 ساعت 12:2 موضوع زبان و گویش مردم استان ایلام | لینک ثابت

    سیاهگل يكي از زنده ترين اثرهاي برپا مانده از دوران ايران باستان مي باشد ، كه هنوز هم با گذشت قرن هاي متمادي پا برجا و استوار باقي مانده است . قدمت اين آتشكده را بيش از 1700 سال تخمين زده اند كه مربوط  به دورة ساسانيان است اين اثر در ضلع جنوبي رودخانه گنگير و در زميني مسطح و هموار قرار دارد و فاصله آن تا روستاي سرتنگ حدود 10 كيلومتر است . در اثر بي توجهي اين اثر همچون ساير آثار باستاني و تاريخي رو به ويراني است . همچنين در نزديكي اين آتشكده خرابه هاي شهري كه بدون شك مربوط به محل زندگي مردمان اين ديار بوده وجود دارد كه ساختار ملات آنها همچون آتشكده است . اين آتشكده در 25 كيلومتري ايوان قرار دارد .سنگ بر افراشته شده در نزديكي آتشكده كه به ( سان نيري) معروف است . اين سنگ با همين حالت در وسط رودخانه گنگير قرار داشته كه فاصله اش با آتشكده حدود 300 متر است . شناسايي اين آتشكده در سال 1349 توسط واندنبرگ بلژيكي صورت گرفته است و تنها آتشكده استان است كه تا حدودي سالم مانده است .

نوشته شده توسط غلامی در یکشنبه هجدهم شهریور 1386 ساعت 11:19 موضوع میراث فرهنگی | لینک ثابت

كوهستاني بودن بخش وسيعي از استان بخصوص در نواحي مياني و شمالي تنوع آب و هوائي نسيتاً خوبي را بوجود آورده است بطوريكه در مناطق ياد شده فوق پوشش درختان جنگلي خاص ناحيه زاگرس مياني بخوبي مشاهده مي‌شود بر اساس آمارنامه سال 1381 وسعت جنگلهاي استان بين 469 تا 500 هزار هكتار برآورده شده است.

حدود 90% درصد از پوشش جنگلي استان را بلوط ايراني (Quercus persica) و گونه ((Quercus Persica Var brantii )كه بلوط غرب و زاگرس ناميده مي‌شود را تشكيل مي‌دهد ، 6 درصد پوشش جنگلي بنه و 4 درصد نيز بادام مي‌باشد. بطور كلي مي‌توان بافت مشجر استان ايلام در سه جامعه جنگلي بلوط ايراني ، بنه و بادام طبقه‌بندي نمود به علاوه بقاياي جنگلهاي گرمسيري كه بصورت تك درخت و يا درختچه نمايان است نيز در ناحيه جنوبي بصورت پراكنده مشاهده نمود.

نوشته شده توسط غلامی در شنبه بیست و هفتم مرداد 1386 ساعت 10:41 موضوع گردشگری | لینک ثابت

             مركز اين شهرستان، شهر مهران است كه در ساحل چپ رودخانه كنجانچم واقع شده است و با مرز عراق بيش از چند كيلومتر فاصله ندارد. مهران قبلاد منصورآباد خوانده مي‌شد. در سال 1309 با تصويب فرهنگستان زبان ايران، به «مهران» تغيير نام داد. این شهرستان در زمان جنگ تحمیلی توسط دشمن تصرف و ویران شد اما با کمک خدا و رشادت نیروهای رشید اسلام در عملیات بزرگ کربلای یک این شهر از دست متجاوزان آزادشد واکنون مهران به یک مرز تجاری ُ زیارتی مبدل گشته .  

در بخش مركزي مهران، مخازن نفت وگاز طبيعي كشف، و چاه‌هايي در آن حفر گرديده است. دشت هاي مهران به خاطر پيوستگي كوه و دشت با يكديگر، داراي اهميت سوق الجيشي و تاريخي است.

اين شهرستان داراي جمعيتي معادل 46981 نفر و داراي سه بخش مهران، صالح آباد و اركواز ملكشاهي است که به زبان کردی صحبت میکنند. بخش صالح‌آباد نیز در دشت نسبتاً وسيع هيژدانه واقع شده است و در سالهاي پر باران. يكي از مناطق حاصل‌خيز استان محسوب مي‌شود.

مراكز ديدني و زيارتگاهي:

1- قلعه‌ي كنجانچم

2- سنگ نوشته‌ي گل گل ملكشاهي (خط میخی ایلامی)

3- سنگ نوشته‌ي تخت‌خان

4- تپه‌هاي چغاآهوان و چغاگلان

5- بقعه‌ي امام زاده سيد حسن

6- امامزاده علي صالح

7- بقعه‌ي پير محمد.

نوشته شده توسط غلامی در پنجشنبه هجدهم مرداد 1386 ساعت 13:12 موضوع درباره مهران | لینک ثابت

استان ايلام با مساحتي حدود 19086 كيلومتر مربع در ميان رشته‌كوه‌هاي كبير كوه از سلسه جبال زاگرس در غرب كشورمان قرار دارد. يافته‌هاي باستان‌شناسي در تپه‌هاي معروف هليلان و دهلران استقرار اوليه‌ي انسان را در هزاره‌ي نهم قبل از ميلاد در اين سرزمين تأئيد مي‌كند.

استان ايلام داراي ميراث فرهنگي و طبيعي بي‌مانند است. برخي از اين آثار عبارتند از: امامزاده سيد محمد عابد (ع)، امامزاده سيد ناصرالدين، بقعه‌ي مهدي صالح، آتشكده سياهگل ايوان، قلعه ي سام، قلعه‌ي كنجانچم، محوطه‌ي تاريخي هومان، شهر باستاني سيروان، سنگ نبشته‌ها،غارها، تالاب‌ها، مناطق حفاظت شده

ادامه مطلب

نوشته شده توسط غلامی در سه شنبه شانزدهم مرداد 1386 ساعت 9:53 موضوع میراث فرهنگی | لینک ثابت

نوشته شده توسط غلامی در سه شنبه دوم مرداد 1386 ساعت 13:12 موضوع عکس جاذبه های گردشگری | لینک ثابت